|
|
|
|
||
|
|
POLITIEKE COLUMNS |
|
||
|
|
|
|
||
|
|
|
|
||
|
|
Deze columns weerspiegelen in principe mijn persoonlijke
mening over zaken en mensen. Ze vallen onder mijn verantwoordelijkheid en
vertegenwoordigen niet a-priori de opvattingen van mijn fractie. Het
zijn dan ook columns, die een zekere scherpte en gechargeerdheid kunnen
hebben, maar die toch vaak de nuance en de mildheid vertonen die mij eigen
zijn, zeker met het ouder worden. Column zoeken op datum: houd uw muis hier. |
|
|
|
|
AL•LO•CHTOON - 25 februari
2008 Goed zo, mijnheer Kamp! Er is geen enkele reden om ten strijde te trekken tegen doodnormale woorden, die scheldwoord noch belediging zijn, en slechts een zakelijke omschrijving bieden van een hoedanigheid die op geen enkele wijze strijdig is met artikel 1 van de grondwet. Minister Hirsch Ballin wil het woord afschaffen, en u bent daar tegen. Waar gaat het om? Ik leg het nog één keer uit: "allochtoon" is samengesteld uit het Griekse αλλος (allos = ander) en het eveneens Griekse χθων (chthoon = land). Iemand uit een ander land dus, een volledig waardevrije beschrijving. Het mooiste van alles is, dat iedereen allochtoon is, wanneer hij zich waar dan ook op de wereld bevindt, met uitzondering van zijn moederland. Ik ben dus ook allochtoon, niet omdat mijn betovergrootvader een Zweedse huursoldaat was die met het leger van Napoleon in Nederland terechtkwam, maar gewoon wanneer ik op reis ben in Argentinië, Baarle-Hertog of de Caucasus. Het enige wat er met het woord allochtoon mis is, is dat het foutief afgebroken wordt in het Groene Boekje; dat schrijft al•loch•toon terwijl het natuurlijk al•lo•chtoon moet zijn. De rest, ik ben het met Kamp volkomen eens, is gezeur. Echter, zijn redenering deugt niet. Volgens Henk Kamp hebben we het woord nodig omdat een aanzienlijk deel van de allochtone bevolking hetzij in kommervolle omstandigheden leeft, hetzij zich grof misdraagt en je die misstanden of dat gedrag niet kunt bestrijden als je niet over dat woord beschikt. Hoezo kan dat niet: mijn partij wil opkomen voor een fatsoenlijk leven voor wie dat niet heeft en mijn partij wil ook dat geboefte keihard aangepakt wordt. Daarbij is het woord allochtoon volstrekt irrelevant. Je hebt woorden als "achtergestelden" en "criminelen" nodig om te kunnen beschrijven voor welke doelgroepen je maatregelen in petto hebt! En goede maatregelen hebben we dringend nodig, om daar waar bepaalde groepen allochtonen achterblijven, en andere groepen allochtonen zich niet aan de regels houden, verbetering te bewerkstelligen. Wat zegt u, geldt dat óók voor autochtonen? Inderdaad, en daar heb je dus óók maatregelen voor nodig. Maar één soort maatregel kunnen we missen als kiespijn: de taalkundige maatregel.
|
||||
|
TOLERANTIE - 3 januari
2008 De laatste dagen lees ik zo'n beetje alles wat in de media verschijnt over de film van de heer Wilders. Naar verluidt verschijnt die op 25 januari op de televisie. Uiteraard veroorzaakt dat grote opwinding onder de islamitische inwoners van Nederland, en ook daarbuiten: de maker heeft al laten weten dat hij de Islam beschouwt als een verwerpelijke, fascistische ideologie. De lezerscommentaren die ik tegenkom van de hand van zijn aanhangers, zouden niet misstaan hebben in "Volk en Vaderland". Ik probeer mij voor te stellen hoe ik mij zou voelen als iemand een dergelijke film aankondigde over mijn kerk, de Rooms-Katholieke Kerk.. Ik zou diepbedroefd zijn en het verder naast mij neerleggen: mijn geloof wordt er niet door aangetast en volgens mijn opvattingen zou de filmmaker zich hierover ooit bij God moeten verantwoorden. Ik heb twee opmerkingen: één voor de heer Wilders, en één voor díé moslims die met geweld zouden willen reageren: 1. Mijnheer Wilders, ik vind uw opvattingen zeer verwerpelijk en ik zie u als een hitser die als politicus voordeel probeert halen door bevolkingsgroepen tegen elkaar op te zetten. Uw gedrag doet mij sterk denken aan de nazistische ideologie die in Duitsland in de jaren dertig opkwam. Niettemin vind ik dat u het recht heeft, uw minne meningen wereldkundig te maken via elk medium dat u daarvoor kiest en sta ik op de bres voor dat recht. En dat om twee redenen: ten eerste uit principe en ten tweede omdat in de openbaarheid iedereen zijn onderscheidingsvermogen erop kan loslaten. 2. Beste mensen,
laat de heer Wilders met rust met zijn abjecte opvattingen. Hij kan u niet
deren en het beste is, zijn geblaat te laten uitdoven in een oorverdovende
stilte. God zal hem wel ter verantwoording roepen wanneer zijn tijd gekomen
is, daar hoeven wij mensen ons niet mee te bemoeien. Natuurlijk begrijp ik
uw verontwaardiging en droefenis: wat u heilig is, is u lief, maar geloof
mij: die heiligheid en die liefde kùnnen niet door zo'n minkukel besmeurd worden! |
||||
|
STOOP
- 31 december 2007
|
|
|
||
|
LIEGEN – 7 december 2007 Het
woord klinkt weer eens alom. Weer eens, want zodra er discussie ontstaat over
de verhuizing van de dagopvang voor daklozen en verslaafden, vliegt het woord
“liegen” je om de oren. Jammer dat er nooit een onderbouwing bij staat: wat
er dan precies gezegd is, waarover, en wat daaraan onwaar is, en waarom. Nee,
dat is blijkbaar te veel moeite, dus de betrokkenen houden het simpel:
die-en-die liegt. Jammer: op die manier wordt het voor mij in elk geval erg
moeilijk, sommige tegenstanders van de verhuizing serieus te nemen. En
wanneer ik lees dat een burger van deze stad een bestuurder in geschrifte
“autistisch gedrag” toeschrijft, is voor mij een grens bereikt: dat is in ieder
geval gelogen, want autisme is een psychiatrische diagnose, die er in het
onderhavige geval niet is. En wees daar maar blij om: wie die diagnose wèl
heeft, diens pad gaat niet over rozen, daar kan ik over meepraten! Het maakt
me boos. |
|
|
||
|
|
|
|
||
|
YAMAHA
– 3 december 2007 Door
ziekte beweeg ik mij steeds moeilijker. Mijn motor is daarom een uitkomst:
hij stelt mij in staat, overal te komen. Overal? Ja, dat kàn wel, maar het
màg niet. Het autoluw staat immers alleen fietsers toe (en bromfietsers op de
Oude Langendijk), en auto’s worden alleen voor speciale doeleinden door de
pollers gelaten. Persoonlijk
betreur ik het dat ik zodoende beperkt ben in mijn bewegingsvrijheid, maar
ja, het ziektebeeld is waarschijnlijk nog niet zo ver ontwikkeld dat ik een
indicatie kan krijgen voor een invalidenvoertuig (waar ik overigens ook nog
helemaal niet in wil rijden). |
|
|
||
|
|
||||
|
Voorlopig
doe ik het zo: stapvoets naar een plek waar niemand er last van heeft. Dat doen
overigens meer motorbezitters: ga maar eens kijken op de Wijnhaven en de
Boterbrug). Hopelijk hanteren de opsporingsambtenaren het
opportuniteitsbeginsel en laten zij het handjevol motorrijders, dat zich
keurig gedraagt, ongemoeid. Zoniet, dan zal ik een andere oplossing moeten
kiezen. Het zal zich trouwens vanzelf oplossen: motorrijden zal op den duur
lichamelijk onmogelijk worden en dan zal ik voor de Yamaha een koper moeten
zoeken. |
||||
|
NIJMEGEN – 29 november 2007 “Algemeen Beschaafd Nederlands is de taal die ik spreek” is een uitspraak die toegeschreven wordt aan de Nijmeegse hoogleraar P.C. Paardekooper, een inmiddels misschien wat vergeten, maar ooit bekende en omstreden linguïst. Ik moest eraan denken toen ik vanochtend de mediaverslagen las van de extra vergadering van de Gemeenteraad van de stad van Karel de Grote, gisteravond. Vooral de reacties van sommige burgers schieten mij een beetje in het verkeerde keelgat: wat mensen ranzig vinden mogen zij natuurlijk zelf bepalen, maar om een publiek persoon nu af te branden omdat je zelf meent dat een fietsenhok geen wellustige plek is en de gebruiker van het fietsenhok dáárom geen geschikte stadsbestuurder kan zijn, slaat helemaal nergens op. Iedereen heeft recht op een privéleven, oordelen over de hoogstaandheid daarvan horen niet in het politieke debat thuis, en zeker generalisaties als: “Wat kun je ook anders verwachten van de PvdA,” zijn beneden elk peil.
“Vunzig is elk gedrag dat ik vies vind” is een uitspraak die ik vandaag hier en daar tegenkom. Dat is een mening waar mensen recht op hebben, maar die in de arena niet gebruikt mag worden om een politieke strijd uit te vechten. We spelen het spel rond de zaak en niet rond de man/vrouw, althans, zo moet het zijn, en Depla heeft er verstandig aan gedaan, er het zwijgen toe te doen.
Overigens kan het natuurlijk wel zo verstandig zijn, je als politiek figuur zo zorgvuldig mogelijk te gedragen, juist omdat je weet dat je bij het minste of geringste niet alleen jezelf, maar ook je partij, en het hele politieke bedrijf, schade kunt berokkenen, wat weer negatieve gevolgen kan hebben voor de burgers die je vertegenwoordigt. Je hebt wèl een voorbeeldfunctie, of het nu gaat om creatief omgaan met de verkeersvoorschriften of een vrije seksuele moraal. Daarvan moet je je bewust zijn.
|
|
|
||
|
|
|
|
||
|
OSENDARPSTRAAT
? - 23 november 2007 Tja,
het is natuurlijk niet zo handig, maar om daar nu zo’n stennis over te maken,
vind ik te ver gaan: een paar raadsleden zijn niet op de hoogte van het
NSB-verleden van een Olympisch kampioen uit 1936. Een beetje naïef zou ik het
hoogstens willen noemen: alleen het jaartal al, had een belletje moeten doen
rinkelen. Maar het is voor mij boven iedere twijfel verheven: Van der Werf en
Meuleman hadden dit voorstel nooit gedaan als zij beter geïnformeerd waren
geweest. Osendarp is gewoon niet zo bekend, en deze uitglijder was natuurlijk
nooit gemaakt over de in Het
is mij altijd een raadsel geweest, waarom sommige organisaties, zoals DSC
zich principieel distantieerden van de nazis, en andere, zoals de Nederlandse
Jeugdbond voor Natuurstudie, zich op het standpunt stelden dat het geen kwaad
kon om “gleichgeschaltet” te worden. Het zou geen kwaad kunnen als de
hedendaagse burgers zich op dit punt wat meer in de geschiedenis verdiepten:
een uitdeler van “De Telegraaf” reageerde nog onlangs met groot ongeloof toen
ik hem vertelde dat ik zijn blad niet wilde hebben, ook niet voor niks, omdat
het in 1948 door de rechter voor 30 jaar verboden werd. Als lezer van “Trouw”
kan ik mij immers geen grotere tegenstelling indenken. Voor wie de
geschiedenis nog eens wil nagaan: de ontroerende allereerste uitgaven van
Trouw staan op internet: http://www.trouw.nl/redactie/illegaletrouw/ombouw.html?url=http%3A//www.illegaletrouw.nl/
evenals Het Parool: http://www.hetillegaleparool.nl/
. Misschien is het in Delft tijd voor een Trouwstraat of een Paroolplein? |
|
|
||
|
ANDERSOM - 5
NOVEMBER 2007 Wat
jammer dat de cursus Kennismaken met de Islam op maandagavonden plaatsvindt:
op zijn website heeft Niet
gehinderd door enige kennis van het staatsrecht leutert De Wit er rustig op
los en schijnt hij niet te begrijpen dat de scheiding van kerk en staat juist
de garantie is voor de vrije uitoefening van alle godsdiensten. Ik
neem echter aan dat ik later nog wel een kans zal krijgen om kennis te maken
met de Islam, die door zo veel mensen in mijn omgeving wordt aangehangen, met
de overgrote meerderheid waarvan ik goed kan opschieten, maar waaronder er
ook zijn die mij verontrusten door hun afkeer van mijn cultuur en godsdienst.
Alle reden dus om nader kennis te maken met de achtergrond van deze stadsgenoten. |
|
|
||
|
PRIEMGETALLEN EN DE
FRACTIEVOORZITTER VAN HET LID VERDONK Ik denk dat priemgetallen
van belang zijn in de geschiedenis van mensen en mensheid: Constantinopel
viel in het jaar 1453 op 29 - 5, allemaal
priemgetallen, en ook het jaartal 1933 is er één, waarin de
geschiedenis een dramatische wending nam. Ik ga met pensioen in 2011. |
|
|
||
|
|
|
|
||
|
13
juni 2007 OPEN
BRIEF AAN DE HEER Geachte
heer Stoelinga, Op
de website van uw politieke partij trof ik een ontboezeming aan naar
aanleiding van uw recente bezoek aan het vernietigingskamp Auschwitz. Uit uw
woorden maak ik op dat het fysiek aanwezig zijn op de plek waar onnoembare
gruwelen hebben plaatsgevonden uit naam van een onmenselijk en misdadig
regime u emotioneel zwaar geschokt heeft. Dat is alleen maar begrijpelijk en
siert u. Wat daar totaal onschuldige mensen is aangedaan gaat immers ieder
voorstellingsvermogen te boven, vooral bij wie, zoals ik, nog nooit die
plaatsen bezocht heeft. Niettemin heb ik er wel een vermoeden van, dat ik
aardig van streek zou raken van zo’n bezoek. Wat dat betreft kan ik met u
meevoelen. Ik
vind het echter jammer dat u, blijkbaar nog steeds van uw stuk, de
verantwoordelijken voor de Endlösung vergelijkt met de bestuurders en
politici van Delft anno 2007. Begrijpt u mij goed: het gaat mij er niet om
dat ik mijzelf of mijn collega’s door uw woorden beledigd acht, daarvoor heb
ik in de loop van de jaren wel een bredere rug gekregen. Die heb ik echter
niet ontwikkeld voor de vreselijkheid van de Holocaust, die op volstrekt
misse en verwerpelijke wijze door u wordt gekleineerd doordat u haar
vergelijkt met het bestuur van onze stad, dat niet altijd helemaal naar uw
zin is. (Dat is overigens gewoon de consequentie als de wil van de kiezer een
andere is dan die van uw partij.) Door
op die manier de vergelijking te maken bagatelliseert u het leed dat de
vervolgingsslachtoffers is aangedaan èn de verantwoordelijkheid van de
daders. Ik schrijf u dit ook uit naam van mijn ouders. Zij zijn overleden en
kunnen niet zelf reageren, daarom doe ik dat voor hen. Zij waren geen helden,
maar deden wel dingen voor mensen die door het Nazi-regime werden vervolgd,
kleine dingen met grote gevolgen, waarbij zij zelf groot gevaar liepen. Zij
zouden walgen van uw vergelijking, maar het u persoonlijk vergeven, onder het
motto: Die man weet duidelijk niet
waarover hij het heeft. Dat
u bij het maken van deze valse vergelijking ook vuige scheldwoorden aan ons
adres gebruikt, is uiteraard een kwestie van persoonlijke stijl. Ook daardoor
voel ik mij niet persoonlijk geraakt, en ik vraag mij alleen af hoe een
politicus die zich hieraan schuldig maakt, daarvoor door de kiezer afgerekend
zal worden. Met
vriendelijke groet, |
|
|
||
|
|
|
|
||
|
30
maart 2007 UNANIEM ! Met veel plezier kijk ik terug op de raadsvergadering van gisteren: mijn voorstel over terugdringing van het alcoholgebruik onder jongeren van 11 tot 15 jaar werd immers met algemene stemmen door de Gemeenteraad aangenomen. Het feit dat Leefbaar Delft daar nog een schorsing voor nodig had doet daaraan voor mij niets af: integendeel, het is immers van groot belang om een juist besluit te nemen en woordvoerder Bram Stoop liet daarover noch in de commissie noch in de raad enige twijfel bestaan. Vanaf deze plek
dank ik allen die dit karwei samen met mij tot een goed einde brachten: de
fracties van CDA, CU/SGP, D66, SP en VVD (in het bijzonder VVD-woordvoerder
Leja van der Hoek die in het raadsdebat fel van leer trok), de ambtenaren van
de gemeente Delft die mij van informatie voorzagen en moreel steunden evenals
de politie), de medewerkers van de griffie die mij met de techniek hielpen en
mijn slordigheden met de tekstverwerking opmerkten zodat dat niet tot rampen
leidde, mijn eigen fractie die met veel belangstelling, wijze raad en
ondersteuning meedacht, met name fractievoorzitter Ook buiten onze plaatselijke overheid kreeg ik veel steun: dr. Nico van der Lely, kinderarts van de Reinier de Graaf Groep voorzag mij rijkelijk van cijfermatige onderbouwing en aanstekelijk enthousiasme, andere gemeenten en verslavingsinstellingen namen de tijd voor mij, mijn vrienden van de AA-groep Nu of Nooit hoorden mij aan en gaven raad, en mijn partner Diana en zoon Daniel uitten niet alleen dat ze het belangrijk vonden wat ik deed, maar tolereerden ook dat ik nog vaker van huis was dan doorgaans al het geval is. Het unanieme raadsbesluit was de kroon op dit eerste heel eigen voorstel van mij. Samen de schouders eronder was voor mij persoonlijk een vereiste, nog meer dan politiek gewin. Maar natuurlijk gaat het om dat laatste ook: de PvdA-fractie heeft hierbij het voortouw genomen en krijgt daarvan ook de eer. Ze is het ook aan de verkiezingsuitslag verplicht: het Franse gezegde "Noblesse oblige" (Adeldom geeft verplichtingen) leidt ertoe dat je na zo'n groot verkiezingssucces aan je kiezers verplicht bent, iets behoorlijks te vertonen. Geen noblesse de robe, geen noblesse d'épée, maar een noblesse des urnes électorales. In NOVA ging het
vanavond over de publicatie van de Wiardi Beckman Stichting aangaande de
"toestand" waarin de PvdA zich heet te bevinden. Ik werd er depri
van en zette het uit om deze column te gaan schrijven. Wat nou
"toestand"? Wij hebben hier de verkiezingen gewonnen op 7
maart 2006 (zoals trouwens in de overgrote meerderheid van de gemeenten) en wij
zijn bezig dat te vertalen in de realisatie van belangrijke zaken voor
Delft. In mijn fractie is ook niets te merken van zo'n "toestand",
wij hangen niet "als los zand aan elkaar". Wij zijn samen (ook
samen met onze wethouders, niet te vergeten) goed bezig en we gaan de nog
resterende drie jaar goed door, unaniem! |
|
|
||
|
26
maart 2007 In het weekeinde werd ik opgeschrikt door de berichtgeving omtrent de dood van Florrie Rost van Tonningen. "Wat is er?" vroeg Diana toen ze mijn gezicht zag, en ik probeerde haar uit te leggen wat er door mij heen ging bij het bericht dat de zwarte weduwe de gezegende leeftijd van 92 jaar bereikt had, en de bitterheid die mij bekroop bij het denken aan verzetshelden als Gerrit van der Veen en Jean Moulin, die hun jonge levens opofferden. Een openbaring was voor mij daarom de weblog van Grimbert Rost van Tonningen, die met alle respect voor zijn moeder en haar goede kanten, genuanceerd maar zonder aarzeling afstand nam van haar politieke ideeën. Wie het wil lezen klikt hier: http://217.170.53.59/node/175. Deze Grimbert schrijft trouwens meer interessante dingen: zie hier http://217.170.53.59/node/176 een beschouwing over de vier basale vrijheden van de mens. Na lezing was ik helemaal opgepept: geen wonder dat iemand met zulke verheven ideeën ook zo kritisch kan zijn over het slechte in zijn moeder en haar desondanks als mens blijft respecteren. Iemand om een voorbeeld aan te nemen!
|
||||
|
11
maart 2007 Van de week kreeg ik kritische vragen. Logisch: behalve mijn onafscheidelijke PvdA-roosje had ik óók een speldje van de (Franse) Parti Socialiste op. De vraag Voor wie ben je nou eigenlijk? vond ik onzin, het gaat toch niet om een voetbalwedstrijd, en we strijden toch so wie so niet tegen Frankrijk? Maar een andere vraag: Mag dat wel volgens de statuten van de PvdA? vraagt wèl om beantwoording. Ziehier: een PvdA-lid mag lid zijn van een buitenlandse politieke partij die aangesloten is bij de Socialistische Internationale, hetgeen bij de PS het geval is. Internationale solidariteit is trouwens een van de belangrijke uitgangspunten van het socialisme, in tegenstelling tot partijen die in hokjes denken en liefst hoge muren om Nederland zouden zetten. (Wat zouden die raar opkijken als dat echt gebeurde en ze 's morgens niets op hun ontbijtbordje zouden vinden!) Zaterdagavond zag ik Rondom Tien en schrok. Verbeten gezichten van mensen die oprecht menen dat hun van alles aangedaan wordt door "die buitenlanders", een onmiskenbaar gevolg van politieke opportunisten die de noden van burgers weten te misbruiken om groepen in de samenleving tegen elkaar op te zetten en zo de samenleving te ontwrichten en zo een voedingsbodem trachten te creëren en hun macht uit te breiden. Verheffend was de rustige, weloverwogen inbreng van een jonge Marokkaanse vrouw die zich niet liet meeslepen in een heilloze discussie, maar waardig als haar standpunt naar voren bracht dat zij als Nederlandse beschouwd wil worden die samen met andere Nederlanders aan dit land bouwt. Daarnaast wil zij haar roots niet onder stoelen of banken steken, maar als een verrijking inbouwen. Als politicus
spreekt mij dit natuurlijk aan: ik probeer samen met anderen en vanuit mijn
socialistische overtuiging aan Nederland te bouwen. Daarnaast houd ik als
PS-lid contact met Franse socialisten, als een verrijking. Binnenkort gaan
fractievoorzitter |
||||
|
17 februari 2007 Ben je dan soms voor
Frankrijk? vroeg
mijn collega H toen Nederland enige
jaren geleden tegen dat land in de finale van het WK-voetbal speelde. Ik had
H’s verbazing zien groeien: hij had hier een man voor zich die niet warm liep
voor voetbal, en die het ook koud liet of Nederland deze finale zou winnen of
verliezen. Ik zag hem zoeken naar een oplossing voor dit raadsel, en omdat
hij leraar wiskunde was, en ik Frans gaf, een taal die hij nooit onder de
knie had kunnen krijgen, omarmde hij het idee dat ik dan wel loyaal zou zijn
aan Frankrijk. Ik
heb H ook na dit voorval nooit duidelijk kunnen maken dat het hele begrip
“nationaliteit” mij niets zegt. Langdurig verblijf in Frankrijk en
Griekenland is daaraan misschien debet. Vooral in Frankrijk ontmoette ik zo
veel mensen die niet bij één land hoorden, zoals mijn vriendinnetje J, in
Parijs, die mij bij de ochtendkoffie, op mijn vraag: Mais, je ne comprends pas…, toi qui es musulmane, tu n’as pas le
droit de faire… ce qu’on vient de faire, qu’en est-il pour le Cor’an?,
antwoordde: Mais non, je ne suis pas
musulmane, je suis juive!1) Een Turkse Jodin, daar had ik tot dan toe
nog nooit van gehoord. Later,
in Griekenland, ontdekte ik dat er op ieder
Grieks paspoort twee nationaliteiten stonden. Tante M, die communist was en
in Berlijn gestudeerd had, legde mij uit dat ik hier onderscheid diende te
maken tussen “Staatsangehörigkeit” (een paspoort hebben van het Griekse
Koninkrijk), en “Volksangehörigkeit” (Jood, Turk, Griek, Italiaan … zijn). En
haar zwager, de beroemde schilder A, zei mij op een avond aan tafel met zijn
vertederende accent: Ma langue
maternelle, ce n’est pas le grec, c’est le russe.2) Op dat moment ontdekte ik pas dat hij
met de Russische Staatsangehörigkeit geboren en opgegroeid was in Odessa,
maar door zijn Griekse Volksangehörigkeit naar Griekenland had kunnen komen,
waar hij pas Grieks geleerd had en getrouwd was met de Griekse F., die zelf
geboren was in Alexandrië en opgegroeid met Arabisch en Frans. Gisteren
moest ik eraan denken, bij het zien van het onverkwikkelijke gebeuren in de
Tweede Kamer over de paspoortenkwestie van onze (!) kandidaat-bewindslieden
Aboutaleb en Albayrak. Onze ja,
want dan voel ik mij wèl aangetast, op het moment dat die mijnheer Sietse
Fritsma twee zulke sociaal-democraten zwart probeert te maken. Dan voel ik
mij rechtstreeks aangevallen als sociaal-democraat, lid van de PvdA èn van de
Parti Socialiste! Mijnheer
Fritsma mag dat overigens van mij wel zeggen en wat mij betreft hoeft hem het
woord niet ontnomen te worden. Leagens
hawwe koarte skonkjes 3) , nietwaar, mijnheer Fritsma? Nee, wat dat paspoort betreft: ik
kijk niet naar landen, nationaliteiten of godsdiensten, ik kijk naar mensen,
of ze anderen rechtvaardig behandelen of tekortdoen. Ik zie nog, in 1968, die
twee leden van de oproerpolitie met die jonge, Arabisch ogende demonstrante
in dat zijsteegje van de Boulevard Saint-Michel, hun wapens opeens in mijn
richting wijzend toen ze merkten dat ik hen betrapt had. Ik schaam mij niet
voor Frankrijk: zij hadden van de Republiek niet de opdracht om met haar te
doen wat zij daar deden, maar ik schaam mij wel voor mezelf, dat ik niet voor
haar durfde opkomen, bang om beschoten te worden. 1)
Maar, ik begrijp het
niet…, je bent moslima, je mag niet doen… wat wij zojuist gedaan hebben, hoe
zit dat dan met de Kor’an? Welnee, ik
ben geen moslima, ik ben Joods. 2)
Mijn moedertaal is niet Grieks, maar Russisch. 3)
Leugens hebben korte beentjes. (Fries spreekwoord). |
||||
|
28 januari 2007 of
vind je het leuker om te worden aangesproken als "jongeheer De
Wit"? Hoe dan ook, "humor is gecultiveerde onbeschaamdheid",
zei Aristoteles al, en het doet mij genoegen dat je de oude wijsgeer probeert
na te volgen. Gelukkig is je uitspraak aan het adres van Femke in het geheel
niet humoristisch, en dus gewoon ongecultiveerd onbeschaamd, geheel in lijn
met je eerdere ongefundeerde verdachtmakingen. Het
valt me wel erg van je tegen: ik heb je leren kennen als een bevlogen persoon
die vindt dat veel mensen in onze samenleving onbehoorlijk behandeld worden,
en dat dat anders zou moeten. Schokkend, vind ik het, dat jij vervolgens
collega's onbehoorlijk behandelt, en ik weet zeker dat er in de fractie van
Leefbaar Delft mensen zijn die niet op die manier willen omgaan met
mede-politici. Ook voor hen vind ik het heel vervelend om te zien dat een van
hun politieke leiders zich op zo'n onwaardige wijze gedraagt. Tenslotte
begrijp ik ook niet waarom je niet eenvoudigweg gevolg geeft aan de
uitnodiging, de bewijzen die je voor je beschuldigingen meent te hebben, bij
de politie neer te leggen, dan wel toe te geven dat je ze niet hebt en je te
verontschuldigen. Ik kan je uit eigen ervaring verzekeren dat het heel
bevrijdend werkt, je fouten toe te geven en je handelwijze te zuiveren. Met
collegiale groet, Rolf |
||||
|
|
|
|
||
|
31 december 2006
De
treurige gang van zaken met de regering Balkenende die niet onder ogen wil
zien dat het onder de nieuwe politieke werkelijkheid die op 22 november ontstaan
is, niet gepast is, onomkeerbare besluiten te nemen over asielzoekers, doet
mij onwillekeurig even denken aan 10
december 2006 Hij deed zijn
voornaam eer aan: evenals de Romeinse keizer Octavianus wist hij zich
meedogenloos van zijn tegenstanders te ontdoen. Tijdens zijn bewind kan de
Grote Oceaan zo groot niet geweest zijn of hij moet rood gezien hebben van
het bloed van de mensen die hij er vanuit vliegtuigen in liet gooien. Wanneer ik
het nieuws van zijn overlijden vanavond op de VRT zie, en later op het
NOS-journaal, weet ik niet of ik moet huilen of lachen: tenslotte zie ik zijn
aanhangers in tranen en zijn tegenstanders feestvierend in de straten van
Santiago. Pas wanneer het tot mij doordringt dat de redactie van het journaal
niet het benul heeft gehad om ook maar één foto of filmfragment te tonen van
Salvador Isabelino del Sagrado Corazón de Jesús Allende Gossens (26 juli 1908 – 11 september 1973), de gekozen 29e President van Chili,
breken de machteloze woedetranen in mij los. Ik zie de sociaal-democraat nòg
uit het paleis komen, pistoolmitrailleur onder de arm om zich te verdedigen
tegen de putschisten. Een kleine man, helm scheef op het hoofd, ongerust naar
vliegtuigen speurend, geflankeerd door getrouwen: Wanneer
de rust in mijn hoofd terugkeert, besluit ik, dit stukje te gaan schrijven,
maar eerst wat troost te zoeken bij mijn favoriete dichters: De duindoorn
bloeit. De strijd heeft afgedaan. Ik werd de
laatste tijd toch zachter in mijn oordeel…
Wie kent ze niet,
de “vrije jongens” Jacobse en Van Es? Kees van Kooten en De
aantrekkingskracht van deze nep-politici, evenals van would-be-politici
zoals Fortuyn en sommige fungerende politici, bijvoorbeeld te vinden in de SP
en de PvdV, is uiteraard dat zij met eenvoudige oplossingen komen voor de
complexe problemen waarvoor onze samenleving staat. De boodschap
“geen gezeik, iedereen rijk” is qua eenvoud te vergelijken met “at your
service”, “alleen goedkope woningen bouwen” of “de moslims zijn de bron van
de meeste problemen”. (Hierbij zij gezegd –ten overvloede natuurlijk-
dat genoemde uitingen erg verschillend scoren op de schaal van
gruwelijkheid.) De uitslag
van de verkiezingen van 22 november 2006 toont een hang naar simpele uitwegen
uit ingewikkelde vraagstukken. In serieuze politieke partijen realiseert men
zich blijkbaar wèl dat zulke eendimensionale oplossingen niet werken, maar
ziet men tegelijkertijd over het hoofd dat een partij óók als taak heeft, de
keuzes die gemaakt moeten worden, op een begrijpelijke en overzichtelijke
manier aan de burgers voor te leggen. Wie daar niet in slaagt, verliest
stemmen, hoe juist zijn opvattingen misschien ook zijn. Je zou toch denken
dat politici dat juist wel weten: dat het er niet om gaat, gelijk te hebben,
maar gelijk te krijgen. De PvdA kan
mijns inziens het tij alleen keren door nog meer dan wij al doen, de aandacht
te verleggen van de vergaderzaal naar de stad, en dan bedoel ik niet met een
boodschap, maar met een gehoorapparaat. Het vertrouwen kan alleen daar
herwonnen worden. Een burger die het vertrouwen heeft dat er serieus naar
haar/hem geluisterd wordt, weet dat de politicus zijn afwegingen in
eerlijkheid maakt en heeft geen referendum nodig om gerust te zijn. Enige tijd
terug schreef ik er al eens een gedicht over, dat ook bij mijn eigen
verhaaltje op de PvdA-website staat. Ik laat het hier nog een keer volgen: E PERICOLOSO SPORGERSI
|
|
|
||
